Nog zoveel dagen ...

Ik wist wel dat je er nog was

dat je nog aan ons bed dacht

of er zelfs in lag te

huilen, zacht genoeg zodat ik

het kon horen

en troostend wat glimlachte

Ik wist wel dat je er nog was

zelfs als ik thuiskwam van

te late uren, of zoals jij ze noemde

te vroege

Je brandde dan van ongerustheid

ik kreeg wat jij-verwijten

terwijl we beiden

ons toch in ons hart droegen

     Ik wist wel dat je er nog was

bij mij liggend in het gras

en ik toen nooit goed wist

Wat het moest zijn

als je iemand niet meer hebt

en of je die dan mist

ik wist wel dat je er nog was

jij kon bijna alles, tenzij

er niet zijn, je was er

continu

er niet meer zijn

     dat kan je nu

Carrousel

De manier waarop je je
rug naar me draait is haast
onwelvoeglijk, ik weet dat je wakker
bent en me toch laat geloven
dat het niet zo is

De wereld draait om me heen
ik ben het middelpunt in
een kleine lepeltjeshouding
jij draait niet mee of toch
niet helemaal

Ik draai me met mijn
rug naar jou,
men zou nog bijna misselijk
worden van al dat draaien
en dan opeens vraag je me wat er scheelt

ik draai 

Vanop de blog van Beate

Vragen staat vrij
*****************
Het is de bedoeling dat we aan elkaar vragen gaan stellen .
En zo eerlijk mogelijk beantwoorden .
Als er vragen bij staan die te diepgaand of te persoonlijk aanvoelen ,
dan antwoorden we eerlijk dat je die niet wilt vrijgeven .
Op deze manier leren we onze bloggertjes iets beter kennen , toch ?
Ik zou zeggen ... spurt naar de blogs ... START !

@ IkVerander: Wanneer en waarom heb je voor het laatst een gierende lachbui gehad?

Toen ik de gezichten zag van al mijn collega's op het werk, toen ze hoorden dat ik alle radio's in de hele fabriek op Klara had gezet (moet niet altijd Topradio zijn).

Had liever op Jonas zijn vraag geantwoord:

mijn favoriete gedicht, kan niet kiezen tussen twee

1. Jotie 't Hoofd

SCHULDBEKENTENIS

Ja, ik geef het toe, ik beken het openlijk:
mijn lichaam was altijd een toren zonder uitkijk.
Ik heb hem steen voor steen in folianten gepend
ik heb mij geplooid naar de tijd en de trend.

De stenen die ik uit de wand verwijderd heb
zijn de woorden waar ik dit gedicht mee schep;
ik kijk naar de wereld waarin gij woont
en al zie ik onscherp en ben ik vreselijk stoned

er is iets dat mij niet ontgaan kan:
mijn toren is gebouwd in mijn eigen toren.
Ik weerhield mijn lijf niet in de groei tot man
maar ik zaag geduldig aan de pijlers die mij schoren.

Het lijkt niet erg duidelijk misschien
mijn keel snoert dicht en mijn tong heb ik gebroken
toen ik spreken leerde. Ik heb niemand ontzien.
Ik ben de wereld, in mij is onstuitbaar de doodsbloem
ontloken.

2. Herman de Coninck

BALLADE VAN DE TRAAGHEID

Ik hou van de traagheid van liggen in het gras, als een vorst:
ik, uitkijkend over mijn aanhangers,
mijn ledematen, zeggend tot mijn linkerarm:
jij daar, breng mijn hand eens voor
mijn mond, dat ik geeuw, in orde,
ga maar weer liggen, goed zo,
tucht moet ik hier hebben.
Ik hou van de traagheid van zijn,
zen, zegt men in het oosten, ik geloof dat het
hetzelfde is.
Ik hou van de traagheid van liggen in bed,
Jij naast mij, je knie뮠in mijn knie-
holtes, als twee s'en, de traagheid waarmee je me
niet gezegd hebt dat je al wakker was,
je uit lippen bestaande ontvankelijkheid,
de traagheid waarmee ik sneller en sneller kom,
de kalmte waarmee ik wilder en wilder word,
de traagheid van jouw diplomatisch lichaam
dat geeft en neemt, jouw corps diplomatique,
en de traagheid van een sigaar nadien,
de traagheid van grandeur, de traagheid van wie
zich te pletter rijdt tegen een boom in vertraagde
film, het majestuose van een ontploffing, plechtig,
plechtig eindigt dit leven.

Mijn huisgenote haar vader is overleden de dag na Kerstmis. Ze verloor al haar moeder toen ze jong was, nu haar vader. Neemt de sfeer van Kerstmis en Nieuwjaar echt wel uit het huis, was daar toch al niet zo voor te vinden (behalve feestje op nieuwjaar dan!). Hey maar niet getreurd, zo plezant is het leven nu ook weer niet. Wie weet is hij wel blij dat hij mocht gaan ...

Wie viert er nu graag kerstavond? Weken stressen om goede cadeautjes te vinden en dan toch ontgoocheld worden om wat je maar terugkrijgt, niet zozeer het materiële ding dat je ontgoocheld maar het feit dat je weet dat ze er zo weinig moeite hebben in gestoken. Kreeg van mijn ouders een fles rode wijn, ik lust geen rode wijn en dat weten ze al jaren! Rotzakken. Wie geeft er nu een fles rode wijn aan hun kind? Ik ben veel te goed in geschikte cadeau's vinden want hun mond viel open van verbazing bij het zien van wat ik gekocht had, ik hoop dat ze een ferm schuldgevoel hebben, :-) en mij alsnog een Nikon D70S kopen. Nee Kerstmis daar bedank ik voor, de kalkoen was trouwens niet te fretten ...

Hier zijn ze ... http://www.youtube.com/watch?v=r-nfbcsAhOs

Euh ... Muse, Sportpaleis, gisteren. Muse dus, fuck Muse. Zalig, fantastisch, schitterend, ongeloofloos, niet normaal. Komt op plaats nummer drie in de geziene concerten (na op één Pink Floyd en op twee The White Stripes), dju ik wil gelijk alles in top zoveels zetten. Moet de tijd van het jaar zijn ... Klank perfect, lichtshow fenomenaal, publiek wild enthousiast, het goed voorprogramma niet vergeten (kan niet op de naam komen), en dan Matthew Bellamy hé, die stem ... als ik mijn filmpjes op youtube krijg dan zet ik wel eens een linkje dan kunt ge het met uw eigen ogen zien.