07-11-06

Dag 97 tot zelfmoord

Hij lacht, hij lacht zich ziek

tranen in zijn ogen

want hij heeft verdriet

hij lacht, schaterlacht

en ze denken dat hij gek is

gestoord op zijn minst

en dat denkt hij ook…

hij gelooft zijn eigen leugens

denkt dat zij om hem geeft

maar hij weet dat het enkel

zijn gedachten zijn

die haar lonkend zien kijken

 

Hij hoort de maan stralen

en hij draait, hij draait zich ziek

hoopt de zon morgen niet meer te horen schijnen

en het dauw niet meer te zien wenen

want hij heeft alles om gelukkig te zijn

alleen heeft hij haar te veel of juist te weinig

 

En hij lacht, lacht zijn zorgen uit

zij lijkt soms wel gek zoals hem of op hem

misschien door hem

maakt misbruik van zijn angsten

en hij wil niemand verliezen

want dat maakt hem zo vreselijk … alleen

 

En hij smeekt jou haar niet te missen

zij mist jou ook niet

19:28 Gepost door Ik Verander in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) | Email dit | Tags: zelfmoord, poezie, liefde |  Facebook |